Jim morrison, De heren. De nieuwe schepsels.

Wij allen leven in de stad.
De stad vormt, vaak fysiek maar onvermijdelijk psychisch, een cirkel. Een spel.
Een ring van dood met sex als centrum. Rijd naar de randen van de buitenwijken.Ontdek daar aan de zoom gebieden van verfijnde zedenloosheid en verveling, kinderprostitutie.
Maar binnen de grauwe band die het alledaagse zakendistrict nauw omsluit vin het unieke, ware kuddeleven van onze mierenhoop plaats. Het echte straatleven, nachtleven. Verziekte specimen in goedkope hotels, vage pensions, kroegen, burlesken en bordelen, in kwijnende galerijen die nooit wegkwijnen, in straat na straat met 24-uurs bioscopen.

Wanneer spel sterft wordt het de wedstrijd.
Wanneer sex sterft wordt het climax.

Alle spelen bevatten het idee van de dood.


In zekere zin zijn wij allen besmet door de psychologie van de voyeur.
Niet strikt in klinische of criminele zin, maar in onze gehele fysieke en emotionele houding tegenover de wereld. Telkens als wij naar wegen zoeken om deze vloek van passiviteit te doorbreken,
zijn onze handelingen wreed en vreemd en in het algemeen obsceen.
Als die van een invalide die is vergeten hoe hij moet lopen.


De voyeur, de gluurder, de sleutelgatengluurder, is een zwarte komiek.
Hij is weerzinwekkend in zijn duistere anonimiteit, in zijn heimelijke invasie.Hij is meelijwekkend in zijn eenzaamheid.
Maar, vreemd genoeg is hij door diezelfde stilte en verborgenheid in staat om van iedereen binnen zijn gezichtsveld een onwetend deelgenoot te maken.
Dit is zijn dreiging en macht.
Er bestaan geen glazen huisjes. De gordijnen zijn gesloten en het 'echte' leven neemt een aanvang.
Sommige activiteiten kunnen het daglicht niet verdragen. En deze geheime gebeurtenissen zijn het spel van de voyeur. Hij zoekt ze uit met zijn duizendkoppige leger van ogen, zoals het kinderlijke idee van een godheid die alles ziet.
'Alles?', vraagt het kind.
'Ja, alles', antwoorden zij, en het kind wordt achter gelaten om deze goddelijke intrige te verwerken.

De voyeur is masturbant, de spiegel zijn insigne en het venster zijn prooi.