Culture

Wat vaak ontbreekt in de moderne cultuur is de diepte van verbinding. Wanneer je een cultuur verdeeld ziet worden in simplistische tegenstellingen, zoals je vaak ziet in politiek en godsdienst tegenwoordig, verliest het zijn ziel. Mensen die in verbinding staan met hun ziel weten wat ze verondersteld worden te doen in de wereld en wat hun bijdrage aan het leven is. Op dezelfde manier weet men van welke muziek ze houden en van welk eten ze genieten, niet alleen het voedsel dat je in leven houdt maar voedsel met smaak, waardoor je je gevoed voelt en zelf geïnspireerd door raakt.

De US is verstrikt geraakt in spiritueel materialisme. Mensen vervangen materialistische prestaties of bezittingen voor datgene dat de ziel liefheeft, zoals muziek en betekenisvolle uitspraken. Die ziel houdt er zelfs van om te lijden als dat realisatie betekent. In een massale poging om oppervlakkige comfort te vinden en het lijden te vermijden heeft de hele cultuur zijn ziel verloren.

Reclame is de wereld gaan beïnvloeden, het is onze levensstijl geworden. Onze levens zijn ook advertenties geworden door social media en blogs, van de kleding die we dragen tot onze dagelijkse bezigheden. Onze relatie met mensen zou niet moeten worden beïnvloed door het consumentisme. Iemand die kleding aanheeft dat heel erg lijkt op de kleding die jij ook draagt, zou dat betekenen dat je heel erg goed bij elkaar past qua karakter?

En terwijl de scheiding tussen entertainment en reclame steeds meer begint te vervagen, bepaalt dit steeds meer de cultuur waar we in leven. Dit wordt dus gevormd door bedrijven die geen interesse hebben in het grotere goed van de maatschappij of de planeet maar alleen vanuit eigenbelang en winst handelen? En wat zijn de gevolgen hiervan?

Cultuur gaat niet om wat we kopen, of wat de mensen om ons heen kopen. 

Maar wie ben je zonder je bezittingen? Spullen die een verlengde van je persoonlijkheid zijn?