Wanneer ik naar de zee kijk worden mijn gedachten rustig,
ze spoelen langzaam weg elke keer dat ze zee zijn tongen over het strand laat gaan
om zich vervolgens voldaan terug te trekken.
Soms woest, soms rustig kabbelend. Maar altijd
onveranderlijk alsof het het enige is wat er toe doet op dat moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten